การแบ่งแยก

คนที่เป็นชาวเซน จะทำอะไรก็ได้ เขามีอิสระอย่างเต็มที่ เขาสามารถอยู่ได้แม้ในที่หนาวเหน็บ หรือร้อนแล้ง
อยู่ได้กับคนร่ำรวย และยาจก
เขาสามารถขึ้นรถเมอเซเดสได้ และรถเมล์
เขาเป็นได้ทั้งซูเปอร์สตาร์ และคนเดินดิน
เขาสามารถทำงานด้านต่างๆได้ ทั้งวิทย์และศิลป์
เขาไม่ถูกตีกรอบด้วย "การติดป้ายชื่อ"
"คุณคือ นักวิทยาศาสตร์" "คุณคือ ศิลปิน"
"เธอเรียนสายวิทย์" "เธอเรียนสายศิลป์"
การแบ่งแยก เกิดจากจิตมนุษย์
ความจริงแท้ ไม่มีการแบ่งแยก

ศิลปะกับเซ็น

เซ็น เป็นพุทธที่ทันสมัยมาก
มันไม่ต้องการความเคร่ง ระเบียบ พิธี ใดๆ
แท้จริงแล้ว มนุษย์ไม่ได้ต้องการพิธีรีตรองใดๆ ลองสังเกตก็ได้ว่าเราสบายใจตอนไหน ตอนไม่มีพิธี หรือตอนมี
มนุษย์ต้องการความสนุก ความรัก ความสบายใจ
เซ็น คือ ความจริงของมนุษย์
ความไม่โกหก
ศาสนา กับ เสียงเพลงไปด้วยกันได้
ศาสนา กับ ศิลปะ ไปด้วยกันได้
ศิลปะ พัฒนา อารมณ์ของมนุษย์ได้
อาจารย์เซ็นเมื่อก่อนก็ชอบวาดรูปภาพพู่กัน
พู่กันมีสีเดียว คือ สีดำ
ให้ดูที่ลายเส้น...... ดูจิตของท่าน ที่แสดงออกมาผ่านทางลวดลายของพู่กัน

การปล่อยวาง

รากสูงสุดของศาสนาพุทธก็คือ ความปล่อยวาง
หรือ การละจากตัวตน
ตัวตน ทำให้เราหนัก
ตัวตน ทำให้เราทุกข์ และ สุข
แท้จริงแล้ว ตัวตน หามีไม่ .... ลองคิดดูให้ดี
เรา มีเพียง กาย อารมณ์ ความคิด ความฝัน ฯลฯ
หาใช่ "เรา" ไม่
ยิ่งกว่านั้น หาก "เรา" เปลี่ยนเป็น "กู" จะยิ่งหนัก
หากละวางจาก เรา หรือ กู ได้บ้าง
เรา จะ เบา และมีความสุขที่แท้